Hij is te aardig

Hij was zo aardig, maar niet spannend, echt een broer. Vanochtend las ik het openhartige relaas van een man die beweerde dat lief en aardig zijn vaak dodelijk is in de liefde. Tijdens een workshop in het verleden, vertelde een hele leuke betrouwbare jongen dat vrouwen hem altijd wel als praatvriend wilden, maar zelden als partner. “Moet ik me ook als een ploert gaan gedragen wil ik meer kans hebben?” vroeg hij mij en de andere cursisten wanhopig. Zijn broer ging slordig met vrouwen om, behandelde ze niet goed, kwam zelden afspraken na en kreeg de leukste vriendinnen. Hij deed niets voor ze, gebruikte ze eventjes en vervolgens kon het broertje, mijn cursist, de dames gaan opvangen wanneer ze doorkregen dat hoewel het spannend was, het hen niet gelukkig maakte.

Toch denk ik persoonlijk dat het jongere broertje een grotere kans heeft op een langdurige en fijne relatie dan zijn oudere broer, die op het oog veel meer scoort. Een psychologe met wie ik bevriend ben kan het soms heel zakelijk uitdrukken en voor mijn gevoel een beetje kil en berekenend, maar toch heeft ze ergens gelijk. In de liefde speelt volgens haar een soort van economie. Ik dacht dat ze het eerst over geld had, maar gelukkig niet. Ook al wordt een man of vrouw smoorverliefd en slooft deze persoon zich enorm uit voor die ander, wanneer het blijkt dat het geven en nemen niet een beetje in evenwicht is, dan houdt de gevende persoon het toch vroeg of laat voor gezien. Het was een kwestie van tijd voordat de vriendinnetjes van de oudere broer, de onbetrouwbare charmeur, bij het jongere broertje terecht kwamen met de jammerklachten. Ze voelden zich stuk voor stuk na de eerste vlinders en verliefdheid, uitgebuit en gebruikt. Wat is toch de reden dat veel vrouwen (en ook mannen) zich aangetrokken voelen tot iemand die helemaal niet goed voor ze is?

Er zijn natuurlijk heel veel redenen. De media verheerlijkt de spannende man. Ook in boeken, en met name damesromannetjes speelt de lieve jongen nooit een rol. De mannelijke hoofdrolspeler lijdt in mijn ogen veelal aan een gedragstoornis en kan totaal niet met vrouwen omgaan. Hij is echter altijd geheimzinnig en de heldin valt als een blok voor hem. De boekjes eindigen altijd blij en gelukkig en het stel krijgt iets. De voedingsbodem voor de relatie is echter heel schraal. Het fundament wankelt van alle kanten. Een andere reden is wellicht dat de vrouw (of man) in een herhalingspatroon zit. De vrouw had een vader waar ze niet op kon bouwen, die niet goed voor haar zorgde en afwezig was en nu valt ze op vage figuren en herhaalt ze haar jeugdtrauma. Ze probeert opnieuw de tekortschietende vader tot inkeer te brengen. Op een dag echter komt ze een goede therapeut(e) tegen. Misschien zal hij of zij een beetje zakelijk overkomen als haar (of hem) de vraag wordt gesteld “wat is er zo leuk aan deze relatie voor jou? Wat doet hij (of zij) eigenlijk voor jou? Wat zou je missen wanneer deze relatie beëindigd zou zijn?” Misschien wel niets.

Ontwerp ©Rick Devente