Het hulpverlenerscomplex

E-Matching: 11 juli 2008
Hij staat daar, kijkt wat hulpeloos, is niet stoer, en heeft dringend hulp nodig. Een smekende blik in zijn ogen. Zijn leven is een puinhoop, is altijd al een puinhoop geweest en zal zo blijven... tenzij jij hem helpt. Dan ben je geweldig, prachtig en wordt hij eindeloos verliefd totdat hij denkt... iemand gevonden te hebben die nog beter kan helpen.

Hij is niet verliefd op jou, niet op haar, maar op zijn eigen tragedie. Verder dan zijn eigen rampspoed kan hij niet denken. Hij heeft nooit werk, zoekt er ook niet naar. Hij staat altijd rood en is vaak een beetje ziek, maar nooit ernstig.

Mocht je zelf hulp nodig hebben, dan is hij er nooit. Word je ziek, dan is hij je prompt vergeten en trekt in bij een andere dame die moeilijk alleen kan zijn, maar op wie hij niet echt valt. Wel op haar centjes en huis, jammer dat hij haar op de koop toe moet nemen. Totdat deze dame wakker wordt en hij twee maanden later weer in de stacaravan van zijn tante belandt.

"Word je ziek, dan is hij je prompt vergeten..."

Opgesoupeerd
Hij kan vervangen worden door zij. Dit soort type mens kan zowel een man als een vrouw zijn. Een vriendin van mij is dit overkomen. Haar hulpbehoevende filosofische vriend heeft het huisje van haar ouders dat ze gekocht had totaal opgesoupeerd. Hij had grootse ideeën, de wildste plannen en alles mislukte omdat hij nergens echt voor ging. Hij lag de meeste tijd van zijn leven in zijn bed te denken over hoe het allemaal anders kon zijn. Het was heel jammer dat hij niet begrepen werd door zijn omgeving. Niemand had oog voor al zijn talent en daardoor flopte het ene project na het andere.

"Hij lag de meeste tijd van zijn leven in zijn bed te denken over hoe het allemaal anders kon zijn"

Het tragische was nog wel dat de mensen die hij tegengekomen was in zijn leven zo oneerlijk tegen hem hadden gedaan. Deze oneerlijkheid bestond meestal uit het verbreken van het contact, naarmate dat langer duurde. Dat hij zelf niet echt een persoon was waar je mee kon samenwerken was nog niet echt bij hem opgekomen. Hij kwam wel eens een afspraak niet na, gaf hij toe, maar tegenwoordig was er ook zo weinig plek meer voor gevoelens in onze maatschappij en jakkerde iedereen door.

Aandoenlijk
De meeste vrouwen vinden hem wel aandoenlijk, maar uiteindelijk is die smekende blik niet meer zo lief.

Iemand de helpende hand bieden is prima, maar sla
daarin niet te ver door en hou nog oog voor jezelf.

De vaagheid en hulpeloosheid van hem hangt als een molensteen om je nek. Eerst voel je het niet zo, hij is zo schattig, maar naar verloop van tijd zou je het toch prettiger vinden hem niet te allen tijde in zijn ochtendjas te ontmoeten op de route bed… koelkast of koelkast… bed. Je woont echter al samen, en ontvlucht daarom wat vaker je eigen huis.

Je bent het trouwe type en vindt het best wel erg. Je hebt een andere man ontmoet en denkt een beetje vaak aan hem of eigenlijk vaker wel dan niet. Deze persoon klaagt niet en lijdt niet zo eindeloos door het leven. Hij weet ook beter wat hij wil en heeft een stuk gezonde zelfdiscipline. Eigenlijk is dit veel spannender.

"...zolang je toch wilt betuttelen schaf een pup aan..."

Hulpverlenerscomplex
Het maakt niet uit of je een man of vrouw bent. Het is ook niet zinvol om te klagen over de maanden of jaren die verspild zijn aan de hulpbehoevende energievreter. Het is belangrijker om te gaan kijken waarom jij zo bent geworden. Moest je vroeger je moeder redden of je vader? Werd je als kind gedwongen om teveel verantwoordelijkheid op je te nemen. Waar ligt de wortel van jouw "hulpverlenerscomplex"? Geef je misschien iemand anders de zorg die je vroeger zelf nooit gekregen hebt?.

Probeer uit deze destructieve patronen te stappen... en zolang je toch wilt betuttelen schaf een pup aan... die brengt meer plezier

Ontwerp ©Rick Devente